Ebu Bekîr

Wikipediya ra ensiklopediya xosere
Jump to: şiyayış, Cı geyre

Ebu Bekîr (bi Erebkî: عبد الله بن أبي قحافة عثمان بن كعب التيمي القرشي أبو بكر الصديق) ( Nameyê ey o tam: Abdullah bîn Kuhafe bîn Kaab et-Teym el-Kureyş, Ebu Bekîr es-siddik) (b. 573 – m. 23 Tebaxe 634), Hz. Muhammedî ra pey bîyo xelîfe. Nameyê ey ê muslumanîye ra ver Abdulkâbe yo. Wexto o beno musluman Hz. Muhammed nameyê ey bedelneno, Abdullah nano pa. Goreyê bawerîya sunîyan ra dostê Hz. Muhammedî yo tewr hewl Hz. Ebu Bekîr o. Leqamê ey o tewr vilabîyaye Ebu Bekîr es-Siddîk o. .[1] Hîcret ra ver Hz. Muhammed kênaya Hz. Ebu Bekîrî de zewijîno, no rid ra o beno vistewreyê Hz. Muhammedî.

Îzdê Ey[bıvurne | çımey bıvurne]

Ebu Bekîr, Benu Teyman ra Qabîlaya Kureyşî ra yo. Mekke de ameyo dinya. Bawê ey Ebu Kuhafe yo. Dayîka ey Ummul-Xeyr Selma ya.

Muslumanbîyayîşê Ey[bıvurne | çımey bıvurne]

Bawerîya sunîyan ra gore camêrdan ra tewr verî Hz. Ebu Bekîr muslumanîye qebul kerda. Goreyê tarîxnasanê îslame ra, verî o tuccar bi. No sebeb ra sayeyê ey ra zaf merdimî biyê musluman. Wexto Hz. M Muhammed 662 de Mekke ra hîcret keno şino Medîna, Ebu Bekîr zî tede şino.Na babete ser o Kur’ana Kerîm de ayeta çewresine ya sûraya Tewbe de ana behs beno: "Eger şima hetê ey (Pêxamberî) nêkerê, (şima zanê ke) înan ke înkar kerd, wexto di kesan ra yewî bi xo bi, ey uca (Mekke) ra vet, Ellah bi xo hetê ey kerdibi. Hanî ê şikefte de bî. Hanî ey hevalê xo ra vatêne, “mebe xemgîn çunkî Ellah ma de yo.” Homa zî ey ser de hîsê bawerî û huzur vila kerdo, çîkê şima înan nêvînenê, bi orduyê tewiran homa ey girê da (şîdîna). No rid ra Homa vateyê înan ke înkar kenê ard derecaya nizme (veng vet). Qisaya Homayî zî tewr berz a. Homa wayîrê hêzî yo mutlaq o, wayîrê hûkm û hîkmetî yo." (Tewbe, 9/40)

Xelîfeyîya Ey[bıvurne | çımey bıvurne]

Hîcret ra pey Hz. Ebu Bekîr Medîna de awankerdişê Mescîd-î Nebewî de xebitîyeno. Hetkarî kerda. Cengê Bedîrî de mecbur mendo lajê xo Abdurrahman de ceng bikero. Wefatê Hz. Muhammedî ra dima mişewreyî benê. Nê mişewreyan de Hz. Ebu Bekîrî ra bîyat beno û no rid ra o yeno xelîfe weçînayîş. Wextê ey de, ê kesê ke ey ra vanê pêxamber, qebîlayê ke nêwazenê zekatê xo bidê û hereketê ke seba dîn ra vejîyayîşî benê, înan de mucadele kerdo. Hz. Ebu Bekîr, seba ke tayê hafizî yenê kiştiş sey Mushaf Kur’an dano arêkerdiş. Nizdîyê di serrî xelîfeyî keno û mergê ey ra pey Hz. Omer beno xelîfe.

Tutê Ey[bıvurne | çımey bıvurne]

Çar hebî tutê ey estê:

  1. Abdullah
  2. Aîşe
  3. Esma
  4. Abdurrahman

Çime[bıvurne | çımey bıvurne]